“Allah şöyle buyurur: ‘Sevmediğiniz bir şey sizin için iyi ve sevdiğiniz bir şey de sizin için kötü olabilir. (Gerçeğin ne olduğunu) siz bilmeseniz de Allah bilir.’ (Bakara 216)

Doğrusu hakkı anlamak sadece akılla değil, kalple ve niyetle de ilişkilidir. Herkes gerçeği anlasaydı, Kur’an’ı duyan hiç bir kimse inkârcı olamazdı. Kimse sonsuz Yaradan’ı inkâr edip de zavallı tırtıllardan türediği safsatasını akıllıca bulamazdı. Kalbi kapalı kimse hakka kördür.

Bir okuyucu, güzel görmeyi öneren cümleye itiraz etti de şeytan da mı güzeldir diye sordu. Aklınca güzel yanı yoktu çünkü. Hakkı arayan insan, Allah’ın yarattığı herşeyde bir güzellik gizlendiği görür. Cennetin de Cehennemin de cezanın da ödülün de ihtişam içerdiğini anlar.

Savaş olmasaydı kahramanlar yetişemezdi. Nefsinizle savaşmasaydınız meleklerden üstün olmanın onuruna ulaşamazdınız. Açlık olmasaydı tokluktan lezzet alamazdınız. Ölüm olmasaydı hayatın değerini bilemezdiniz. Fakirlik bilinmeseydi zenginliğin değeri sıfır olurdu. Cehennem olmasaydı Cennet lezzet veremezdi. Karanlık olmasaydı aydınlığı göremezdiniz. Çünkü insan birşeyi ancak zıddıyla kıyaslayarak kavrayabilir.

Hülasa, gerçeği kavramak için ilim lazımdır, okumaya, dinlemeye, düşünmeye adanmak ve Allah’tan ilim dilemek lazımdır.”

M. Bozdağ

 Seni avuçlarıma okutacak bir dua bilmiyorum. Zor ve nazlıydın sen. Tıpkı sabah namazı gibi. Bense hep kıldım seni. Şimdi Heybemde İnşirah Diye Beslediğim Sözlerin Hicret Vakti Geldi...Ne Varsa Züleyha'ca Amenna ve Sadakna...

‎