Bir gittin…
Boşluğunu doldururken yerine koyduğum her sureti SEN sandım!
... Gözlerine baktığımda kayboluşumun nedeni gözlerindir sanma…
Her insan kendini kaybolmuş hisseder boşluğa bakınca!..

‘Hayat…’
Dur bekle beni
Dizlerimde derman kalmadı ardından koşacak!

‘Aşk…’
Her geçen gün öldürme yüreğimi;
Bi can daha kalmadı verecek!

‘Mutluluk…’
Kaçma benden her defasında
Bu sefer değerini bileceğim senin!

‘Acı…’
Uzak dur benden
Hiç sevemedim ben seni!

‘Hüzün…’
Esir etme artık beni
Ben zamanıyla çok büyüttüm seni…
Vee…

”Sen…”
Daha fazla yorma beni…!
Ben fazlasıyla ödedim
Senin uğruna kaybettiklerimin bedelini…!

 Seni avuçlarıma okutacak bir dua bilmiyorum. Zor ve nazlıydın sen. Tıpkı sabah namazı gibi. Bense hep kıldım seni. Şimdi Heybemde İnşirah Diye Beslediğim Sözlerin Hicret Vakti Geldi...Ne Varsa Züleyha'ca Amenna ve Sadakna...

‎